ادامه مطلب
در زمان ساسانیان انوشیروان که به عادل مشهور است در سن شانزده سالگی علیه پدرش قیام می کند و او را کنار می زند .پس از پیروزی مدتی پدرش را در زندان نگه می دارد و بعد دستور قتل او را می دهد—نادر شاه به ظن طغیان پسرش او را کور می کند.و از این دست جنایات که در تاریخ مانده اند در مورد حکومت ها وجود دارد.در زمان خودمان زمانی که آیت الله شریعتمداری بطور جدی با سیاست های حکومت مخالفت کرد عملا نابود شد .همین طور در این چهل و اندی سال حکومت بیش از ده مورد شاهد جنگ قدرت بوده ایم که من تیتر وار و جهت حفظ در تاریخ از آنها نام می برم.حصر آیت الله شریعتمداری—حصر آیت الله منتظری—حصر آیت الله برقعی—حصر ایت الله یوسف صانعی—حصر آخوند مهدی کروبی—حصر سید حسین موسوی – مصطفی چمران— هاشمی رفسنجانی— مرتضی آوینی و....این موارد فقط در حافظه من بود ولی جنگ قدرت در این سال ها بیش از این تعداد کشته و نابود شده داشته است.این اتفاقات و فجایع فقط در جوامعی بوجود می ایند که اسیر فقر شدید اجتماعی باشند.شاید سئوال پیش بیاید که چرا در مقابل این همه خطا و جنایت مردم عکس العمل نشان ندادند و یا عکس العملشان ضعیف و بی اثر بود.پاسخ ساده و تکان دهنده است.زیرا مردم خودشان در تمام رده های اجتماعی و با انواع توانائی ها و ضعف ها و با هر فکر و عقیده ایی خودشان دقیقا مشغول همین نبرد بودند.یعنی آن ها هم با حریفان هم سو و هم قدرت و هم سطح خود در حال کشمکش و زد و خورد بودند.آنها جرات و اجازه و جسارت و تمایلی نداشتند تا به سقوط از -- زین -- یک رزمنده دیگر نگاه کنند.طرفین درگیری های عادی، می ترسیدند نگاه خود را از حریف به طرف دیگری
ادامه دارد
برچسب:
نویسنده: نگار احمدی